Oferty dnia

Indie - Południe Indii czyli spacery w skarpetkach - relacja z wakacji

Zdjecie - Indie - Południe Indii czyli spacery w skarpetkach
Przy wyborze kierunku i wycieczki były pewne perturbacje, bo pierwotnie żona se umyśliła Peru, a ja postanowiłem nie latać już zbyt daleko. Indie - to kolejna wizyta w tym kraju, ale kraj ogromny i szalenie ciekawy. Porażką była jedynie osoba pilotki, osoby niekompetentnej, czasami źle tłumaczącej wypowiedzi lokalnego przewodnika (uczestnicy ją poprawiali), podającej bardzo skromne opowieści o kraju i też z błędami, brak wiadomości na jaki czas z autokaru wychodzimy itp ... Czasem odnosiłem wrażenie, że zainteresowana jest rozwlekaniem czasu wolnego, by zwiedzanie trwało jak najkrócej - z jednego obiektu wymiatali nas miotłami zamykając kolejne sektory obiektu.
Przy powtórnych odwiedzinach szoku już nie ma, chociaż kontrasty pozostają podobne. Spotkałem się z opinią, że lepiej zacząć przygodę z Indiami od południa, bo szok mniejszy i obrazki łagodniejsze. Może; ja specjalnej różnicy nie zauważyłem. Wszędzie są biedacy, a warunki ich egzystencji, dla nas, katastrofalne. Ruch na drogach szalony, a przejście przez ulicę to często wyzwanie. Autokar bardziej elegancki niż poprzednio, bo ze stopniem, a nie podstawianym stołeczkiem, ale może to kwestia lepszych dróg i brak obawy, że można urwać. Nooo, drogi się tu buduje, a w miastach czasem dokłada drugie piętro estakady. Obowiązują dwie zasady ruchu: 1-jedź tak, żebyś nie zrobił sobie krzywdy i podobna 2-jedź tak, aby kto inny nie zrobił ci krzywdy. Zgodnie z tym motocyklista czy kierujący tuk-tukiem nigdy nie pojedzie środkiem swego pasa, ale jak najbliżej pobocza, na które może zjechać w przypadku wyprzedzania na trzeciego dwóch samochodów czy autokarów. Oczywiście jazda w przeciwprądzie to normalka, nawet na autostradzie a klakson służy do porozumiewania się. Poprzez sposób jego używania przekazywane są dodatkowe informacje. Ba, po raz pierwszy jechałem po drodze (przez góry), na której obowiązuje nakaz używania klaksonu.
Wylatujemy rankiem z Warszawy, więc podróż zaczyna się ok. 23 - przelot katarskimi liniami z przesiadką w Doha i trza przyznać, że lotnisko robi wrażenie. Po drodze dwukrotna zmiana czasu i jesteśmy w Indiach w Chennai. Po odprawie przejazd do hotelu w Mahabalipuram. Kilka godzin snu i zaczyna się. Po śniadaniu idziemy na plażę, a po południu ruszamy na zwiedzanie. Podjeżdżamy autokarem i oglądamy świątynie powstałe w VII - VIIIw, a właściwie wykute w skale. Oglądamy bryłkę masła Kryszny, relief - zejście Gangesu, grupę Pancha Rathas, a na końcu znajdującą się blisko hotelu i plaży świątynię brzegową. Ta pochodząca z wieku VIII została zbudowana, a nie jak poprzednie wykuta. Następnego dnia jedziemy do Kanchipuram jednego z siedmiu najważniejszych miast zapewniających duchowe wyzwolenie. Pielgrzymują tu zarówno wyznawcy Wisznu jak i Śiwy. Oglądamy tu dwie świątynie poświęcone Śiwie - Kajlasanatha z VIIIw oraz Ekambareswar z IXw później rozbudowany (ok XVw powstała sala 1000 kolumn). W kompleksie świątynnym Ekambareswar znajdują się 4 wieże bramne zwane gopurami, bogato zdobione, z których najwyższa mierzy ponad 58,5m. Kajlasanatha bardziej kameralna - zachowały się tu inskrypcje z czasu budowy. Miasto Kanchipuram to ośrodek tradycyjnego tkactwa jedwabiu. Powstają tu jedwabne sari, a i inne wyroby. Następnego dnia jedziemy do Pondicherry czy też Puducherry wg nowego nazewnictwa po drodze oglądając Auroville zbudowane w 1968r gdzie panuje utopijny ustrój równości. Pondicherry to dawna kolonia francuska, która została przekazana Indiom dopiero w 1956r. My właśnie tę kolonialną, francuską zabudowę oglądamy. Tu znajduje się ośrodek medytacyjny w pustelni Śri Aurobindo przy jego grobie. Pod wpływem tego hinduskiego myśliciela Francuzka Mirra Alfassa postanowiła zbudować miasto równości i szczęśliwości Auroville. Po zwiedzaniu dojeżdżamy do hotelu, gdy rozlegają się głośne wystrzały; wysiadamy z autokaru przed hotelem i wracamy zaintrygowani ze 300m żeby obejrzeć co się dzieje. Prawdopodobnie pogrzeb. Nie, nie to nie strzały, a potem pogrzeb tylko wystrzały na pogrzebie. :) Nie udaje nam się pogrzebu zobaczyć, ale po śladach na jezdni wygląda, że podczas przemarszu są wybuchami rozrzucane co jakiś czas kwiaty. Zaskoczeniem dla mnie są zauważalne czasem paradne pojazdy karawanów. Oczywiście pilotka nic na ten temat nie wie, kwitując - ?może to był pogrzeb muzułmański?. ... Gdybać sam se umiem, a pogrzeb muzułmański widziałem, bez kwiatów. Oczywiście co kraj to obyczaj, ale pilot ma wiedzieć, a nie gdybać. Następnego dnia jedziemy do Thanjavur robiąc popas przy świątyni Śiwy z Xw w Chidebaram.
Szukasz wycieczki? Zobacz nasze propozycje wakacji w Indiach:
Porady i ważne informacje
wycieczka z BP Rainbow
obecnie 1$ to 8o rupii
cena piwa 200, a w hotelu 300
mocny alkohol ok. 1300
kawa 20 - 50
Autor: papuas / 2024.03
Komentarze:

piea
2024-04-07

Papuas, dzięki za Twoje rekomendacje; ja safari przeżyłam już w Kenii, a tygrysów naoglądałam się w Tajlandii z nawiązką, choc nie w PN; południe Indii jakoś tak za bardzo mnie nie kusi (jednak masa podobieństw do Sri Lanki, które tez widziałam) , ale za to ten Radżastan....te zabytki... te cuda... no to kusi mnie zdecydowanie najbardziej,; może kiedyś w końcu przyjaciółka mnie namówi..., kto to wie ?

papuas
2024-04-07

no tu lot nie był aż tak długi i uciążliwy, bo przesiadka w Doha
no nie jest aż tak okropnie i biednie namawiam
tak po mojemu obowiązkowo trza odbyć, tak jak ja, obie opcje czyli i płn i płd. Dzikie i Zmysłowe to pałace Radżastanu, stolica i Agra oraz trzykrotny wjazd do PN z nastawieniem na obserwacje i fotografowanie zwierzaków; ja miałem supersesję z tygrysem.
Na tej teraz, sami już widzicie, starodawne świątynie, (będzie) pływanie łódką i malownicze plantacje herbaty. Był przejazd drogą przez kawałek PN (bo tak tylko droga prowadziła) i jakieś zwierzaki można było zauważyć, ale to nie to samo co safari w PN.

piea
2024-04-07

co do Indii ogólnie - odczucia mam podobne jak Danuta; wiem że zabytki są tam fenomenalne, ale ta bieda, ten brud i kalectwo wokół... to wszystko mnie przeraża; wciąż jeszcze nie "dorosłam" do tych Indii, choć przyjaciółka od lat mnie namawia... :) ; co do długich lotów, tzw międzykontynentalnych, no kilka razy przeżyłam, fakt, przyjemne to to nie jest, ale tych długich trasach lata się innymi samolotami, więc jakoś idzie przeżyć; jest lepiej jak na wycieczce autokarowej bez noclegu:) ; moje najdłuższe loty to trzykrotnie po 12 godzin; pozostałe były o 2-3 godzinki krótsze;
może kiedyś psiapsiółka w końcu mnie skusi na te Indie?.... ale dylematem jest co wybrać? jaką trasę? skoro ten kraj jest taki olbrzymi, a jeśli się kiedys skuszę, to raczej tylko ten jeden raz..., więc rodzi sie dylemat ?

kawusia6
2024-04-06

Widzę, że realizujesz moje marzenia :) Taki wyjazd dopiero przede mną więc z ochotą czytam i oglądam Twoje zdjęcia.

danutar
2024-04-06

Indie... no, podziwiam. Wiele razy myślałam o Indiach - czytałam wiele relacji i mnóstwo fotek oglądałam. Niektórzy Indie uwielbiają, inni nienawidzą. Wiem, że zabytki sa tam wspaniałe, ale ta bieda mnie przeraża. Wątpię, czy dobrze bym się czuła w tym otoczeniu... No i długa podróż mnie przeraża. Dla mnie 5 godzin w samolocie to max, co mogę wytrzymać :))

papuas
2024-04-03

:) zawsze piszę etapami, więc czytać najlepiej po dodaniu wszystkich foto

piea
2024-04-03

no na razie tylko zajawka; ale już widzę ogrom podobieństw ze Sri Lanką (wszak i odległościowo i kulturowo czy geograficzno-klimatycznie- jest sporo podobieństw; zwłaszcza w polach herbaty!:) na które czekam..... ; pewnie i florystycznie będzie podobnie