Podróże, wakacje
Wakacje
Nawigacja: Strona główna » Artykuł
Porada miesiąca: Zobacz jak tanio zarezerwować hotel! >>

Włoski ser Pecorino

Włoski ser Pecorino

O kuchni włoskiej można byłoby napisać całe tomy. We Włoszech każdy region, prowincja, czy nawet miasteczko posiada swoje własne, charakterystyczne potrawy. Ten sam produkt lub potrawa często ma kilka regionalnych odmian. Do takich właśnie produktów należy ser Pecorino.
 

Pecorino jest serem owczym (pecora - owca), podpuszczkowym, jego ojczyzną jest region Lacjum. Jego początki sięgają czasów starożytnych. Pierwsza pisemna wzmianka na temat reguł jego wytwarzania pochodzi z I wieku n.e., z traktatu „De Re Rustica”. Ser Pecorino stanowił podstawę wyżywienia rzymskich legionistów. Jest typowym produktem pasterskim, przez wieki jego produkcją zajmowali się wypasający owce pasterze. W XIX zainteresowały się nim mleczarnie, a potem większe wytwórnie.

Obecnie Pecorino występuje w wielu wariantach, ale jego czterema głównymi odmianami są: Pecorino Romano, Pecorino Toscano, Pecorino Sardo, Pecorino Siciliano. Uzyskały one oznaczenie DOP, które świadczy o oryginalności i wysokiej jakości.

W zależności od stopnia dojrzałości rozróżniamy ser świeży (fresco) o łagodnym i słodkawym smaku, dojrzewający (semistagionato) i dojrzały (stagionato) o wyrazistym i pikantnym smaku. Współcześnie do sera Pecorino dodaje się różne dodatki: pieprz, chili, orzechy, trufle, zioła. Ciekawymi odmianami są: Marzolino, produkowane w marcu z pierwszego wiosennego mleka oraz di Fossa, dojrzewający w specjalnych grotach. W czasie dojrzewania co jakiś czas jest obtaczany w soli, aby wytworzyć skórkę. W niektórych regionach ser naciera się koncentratem pomidorowym, by skóra nabrała pomarańczowego koloru. W jeszcze innych używa się węgla spożywczego lub układa się sery na liściach orzecha i uzyskuje się w ten sposób brązową skórę.

Młody Pecorino je się najczęściej w plastrach, dojrzały jest składnikiem deski serów, jest podawany z winem, można go także utrzeć i używać zamiast parmezanu jako dodatek do potraw. Tartego Pecorino dodaje się do makaronu, pizzy, risotta, mięs, zup, gorących warzyw. Cztery główne odmiany różnią się miedzy sobą wyglądem i smakiem.

Pecorino Romano - jest jednym z najstarszych serów wytwarzanych na Półwyspie Apenińskim, jego skóra ma kolor kości słoniowej lub słomkowy, często pokryta jest czarną lub bezbarwną warstwą ochronną. Posiada ostry smak i silny zapach, dlatego lepiej trzymać go z dala od innych produktów spożywczych. Podaje się go na półmisku serów lub używa jako tartego.

Pecorino Sardo - produkowany na Sardynii, najczęściej spożywany w wersji dojrzałej, ma ostry smak z lekkim posmakiem kwiatów i orzechów i słomkowy kolor, jest twardy i ziarnisty. Stosuje się go głównie w postaci tartej, do posypywania potraw.

Pecorino Siciliano - w wersji świeżej można go jeść już po trzech tygodniach dojrzewania. Ma barwę ciemno-słomkową, skórka jest ciemnożółta i wilgotna.

Pecorino Toscano - ma ostry, słony smak, ziołowy aromat i ziarnistą konsystencję, jego kolor jest żółty, a skóra sucha.

Ser Pecorino podaje się skropiony octem balsamicznym, polany miodem kasztanowym i z dodatkiem orzechów włoskich, dobrze smakuje ze świeżym chlebem i sałatą, bywa także składnikiem różnych farszów. Pasuje do win młodych, lekkich, białych lub różowych.

/ awo, fot. wikimedia.org /

Komentarze:


Brak komentarzy.


Aby skomentować musisz być zalogowany.

REKLAMA