Polska - Pojezierze Drawskie - Radęcin - relacja z wakacji

Rodzinne Sylwestry to już wieloletnia tradycja - zmieniający się w kolejności organizator, który wyszukuje i rezerwuje domek oraz przygotowuje program KO, bo sylwester zawsze połączony jest ze zwiedzaniem okolicy. To nie tylko dojazd na miejsce i balanga; i chociaż codziennie jakaś flaszeczka pęknie, to jednak, niezależnie od pogody, turystycznie jest. Noo, tym razem szwagier poszedł na całość, bo to nie domek był, ale regularny dom z pełnym wyposażeniem. Radęcin - czy ktoś słyszał taką nazwę ?? zapewne nie, ja też musiałem wyszukać na mapie - wieś na Pojezierzu Drawskim niedaleko PN. Domek o rzut beretem od jeziora i chociaż teren oferuje więcej letnich atrakcji niż zimą to jednak wyjazd, jak zawsze udany. Zaczęło się nietypowo, bo od spotkania w Ostrzeszowie; potem dyskusje i różne wersje dojazdu, żeby kierowcy nie musieli jeździć po ciemku. Ale ostateczna decyzja jedziemy dzisiaj i trudno, na miejscu będziemy już po zapadnięciu ciemności. I dopiero po dojechaniu na miejsce zrozumiałem wcześniejsze dyskusje. Za kościołem wjeżdżamy w drogę gruntową prowadzącą zgodnie ze strzałką do PLAŻY - są jakieś odbicia na boki, ale ogólnie: pusto, głucho i ciemno; nawet specjalnie tych domków nie widać ... trochę po tych bezdrożach jeździmy, a mnie nachodzą czarne myśli. Na szczęście ktoś zauważył strzałkę, gdzie wśród wymienionych numerów jest i poszukiwany przez nas. Podjeżdżamy i w jednym z trzech bramę można otworzyć znanym szwagrowi kodem, a klucz od drzwi również w zakodowanej skrytce. Uff, będziemy spali pod dachem. :) Właściwie nasz to połowa domu, bo za płotem bliźniacza połowa. I tak jak w ofercie - na parterze kuchniosalon z pełnym wyposażeniem, łazienka i sypialnia, a na piętrze 3 sypialnie i łazienka. Nazajutrz pierwszy dzień zwiedzania - i chociaż nie wszystko udaje się zgodnie z planem zobaczyć to zwiedzanie na plus. Program przygotowuje organizator, ale czasami ja coś namącę - i tak zostało zaakceptowane i włączone Tuczno. Zbudowany w XIVw przez niemiecki ród Wedlów zamek ma swego ducha. Zjawa to niewierna żona właściciela z XVIw, która po przypadkowym zabójstwie kochanka popełniła samobójstwo. Niestety, na miejscu okazuje się, że zamek od trzech lat zamknięty i zaglądamy jedynie przez kratę, tak jak i do pobliskiego kościoła. Następny na trasie zwiedzania Kalisz Pomorski. Przechodzimy obok kościoła, zamknięty na amen i wchodzimy do wybudowanego na miejscu zamku pałacu Wedlów. Dziś to jakiś ośrodek kultury, biblioteka i Urząd Stanu Cywilnego; w otaczającym go parku resztki murów obronnych. Chodzimy chwilę po miasteczku i w kilku miejscach uśmiechają się z beczek ogórki. Okazuje się, że w lipcu odbywa się tu jarmark kiszonego ogórka, gdzie w sposób tradycyjny beczki z ogórkami do kiszenia są zatapiane w jeziorze. Następny przystanek w Bierzwniku, gdzie pod koniec XIIIw powstało cysterskie opactwo. Obecnie trwa rewitalizacja, ale do wnętrz wejść nie było można. Wracając do Bazy zatrzymujemy się w Dobiegniewie, gdzie w ?Starej Piekarni? posilamy się obiadkiem; bardzo smacznie, ale od jutra niestety zamykają na kilka dni. W sylwestrowy poranek już biało - wyjeżdżamy do Gorzowa na urodzinową kawę i obiad, a po powrocie przygotowania do powitania Nowego Roku. Pierwszy dzień roku spędzamy w Bazie; niektórzy nawet nosa nie wychylają z domku; zima - mróz. Następny i ostatni dzień pobytu to oczywiście wyjazd na zwiedzanie. Zaczynamy od sympatycznego muzeum w Drezdenku. Oprowadza nas kasjer, przesympatyczny pasjonat ciekawostek historycznych. Muzeum mieści się w dawnym arsenale, a późniejszym spichlerzu szachulcowym, obok którego d. brama forteczna - bo Drezdenko z XVIIw to pęcioramienna gwiaździsta twierdza. W muzeum znajduje się m.in. ozdobna ceramiczna lada sklepowa - pierwszy raz coś takiego widziałem. Po spacerze po miasteczku co obrazują foto jedziemy na obiad do Krzyża. Po jedzonku wyjeżdżamy szukając jakiegoś cmentarza i coś nie zagrało - jakiś czas błądzimy. Gdy wreszcie docieramy częściowo gruntowymi drogami do Osady Ostrowite w Drawieńskim PN zapada zmrok i zaczyna sypać gęsty śnieg. Focę zabytkowe, typowe dla puszczańskiego osadnictwa ryglowe domy i po krótkim spacerze wracamy do samochodów; nikomu już nie chce się szukać ruin kościoła i ciekawego cmentarza obok niego. Następnego dnia powrót do domu, ale ze zwiedzaniem - a jakże. W drodze powrotnej odwiedzamy pałac w Rogalinie, a jest tam co zwiedzać. W cenie jednego biletu oglądamy powozownię, galerię angielskiego portretu, o wyznaczonej godzinie piękne wnętrza pałacu oraz galerię obrazów, w której obrazy wszystkich polskich sławnych. Zwiedzanie pałacu w słuchawkach z audioprzewodnikiem, który włącza się w każdym pomieszczeniu i opowiada zwracając uwagę na ciekawe szczegóły; a jeszcze parkowe plenery z zabytkowymi dębami - naprawdę warto.